غذاهای مفید بعد از کاشت ابرو؛ بهترین تغذیه برای تقویت فولیکولها و بهبود نتیجه کاشت
کاشت ابرو یک روش زیبایی موثر برای بازگرداندن تراکم و فرم طبیعی...
ادامه مطلب
ابروهای کمپشت یا نامتقارن میتوانند فرم کلی صورت را تغییر دهند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد به سراغ روشهایی میروند که بدون آرایش...
این مطلب برای افزایش آگاهی منتشر شده و جایگزین مشاوره، معاینه یا تصمیم درمانی توسط پزشک و متخصص نیست.
ابروهای کمپشت یا نامتقارن میتوانند فرم کلی صورت را تغییر دهند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد به سراغ روشهایی میروند که بدون آرایش روزانه، ابرو را پرتر و منظمتر نشان دهد. فیبروز ابرو یکی از نامهایی است که در سالهای اخیر زیاد شنیده میشود و معمولاً برای نوعی طراحی و میکروبلیدینگ ابرو با خطوط بسیار ظریف و شبیه تار مو به کار میرود.
اما قبل از انجام فیبروز باید بدانید که در این روش فولیکول یا موی جدیدی ایجاد نمیشود. آنچه دیده میشود خطوطی از رنگدانه است که با ابزار مخصوص در پوست قرار میگیرند. نتیجه میتواند طبیعی باشد، اما ماندگاری آن دائمی نیست و مانند سایر روشهای آرایش نیمهدائم، احتمال عفونت، التهاب، حساسیت و اسکار نیز وجود دارد.
اصطلاح فیبروز ابرو در فضای زیبایی فارسی معمولاً برای تکنیک PhiBrows به کار میرود. PhiBrows در واقع یک شیوه طراحی و اجرای میکروبلیدینگ است که در آن تلاش میشود فرم ابرو بر اساس ساختار چهره، تقارن و نسبتهای مشخص طراحی شود و سپس خطوط ظریفی شبیه تار طبیعی مو ایجاد شوند. خود Phi Academy نیز PhiBrows را یک تکنیک Microblading معرفی میکند.
بنابراین از نظر فنی، فیبروز یک روش پزشکی جدا از میکروبلیدینگ نیست؛ بلکه میتوان آن را یک سبک یا سیستم مشخص برای طراحی و اجرای میکروبلیدینگ ابرو دانست.
یک نکته مهم نیز وجود دارد: «فیبروز» در پزشکی به معنی تشکیل بافت فیبروزی است، اما در اصطلاح رایج سالنهای زیبایی ایران معمولاً منظور همان PhiBrows است.
در فیبروز، طراحی ابرو اهمیت زیادی دارد. هدف این است که خطوط ایجادشده با جهت رشد موهای طبیعی هماهنگ باشند و ابرو از فاصله معمول، حالت نقاشیشده و یکدست نداشته باشد.
در ابتدا فرم فعلی ابرو و ساختار چهره بررسی میشود.
مواردی مانند:
در طراحی اولیه در نظر گرفته میشوند.
در سیستم PhiBrows نیز بر طراحی متناسب با مورفولوژی صورت، محاسبه تقارن و ایجاد خطوط مویی با روش میکروبلیدینگ تأکید شده است.
پیش از اینکه رنگ وارد پوست شود، معمولاً فرم موردنظر روی پوست طراحی میشود.
این مرحله فرصت مهمی برای بررسی فرم ابرو است. اگر فرد از پهنا، قوس یا طول ابرو رضایت نداشته باشد، بهتر است قبل از شروع میکروبلیدینگ اصلاحات انجام شود؛ زیرا پاک کردن رنگدانه بعداً بسیار دشوارتر از تغییر یک طراحی اولیه است. حذف آرایش دائم ممکن است به چند جلسه درمان نیاز داشته باشد و همیشه نیز بدون باقی ماندن اثر یا اسکار انجام نمیشود.
رنگ باید با موهای طبیعی ابرو، رنگ پوست و نتیجه مورد انتظار هماهنگ باشد.
رنگ بیش از حد تیره ممکن است در روزهای ابتدایی غیرطبیعی به نظر برسد. همچنین شدت و تناژ پیگمنت با گذشت زمان میتواند تغییر کند؛ به همین دلیل انتخاب رنگ باید محافظهکارانه و متناسب با چهره انجام شود.
در میکروبلیدینگ، ابزار دستی مخصوصی دارای تیغهای متشکل از سوزنهای ظریف برای ایجاد خراشهای بسیار کوچک استفاده میشود. سپس رنگدانه در این خطوط قرار میگیرد تا ظاهر تار مو شبیهسازی شود.
برخلاف تاتوی سنتی که ممکن است ظاهر رنگی و یکپارچهتری ایجاد کند، هدف اصلی در فیبروز ساخت خطوط مجزایی است که در میان موهای طبیعی دیده شوند.
در اجرای مناسب، نتیجه نباید شبیه یک نوار تیره روی صورت باشد. خطوط باید جهتها و ضخامتهای متفاوتی داشته باشند تا به الگوی رشد طبیعی ابرو نزدیک شوند.
فیبروز بیشتر برای افرادی استفاده میشود که میخواهند:
با این حال، این روش موجب رشد موی جدید نمیشود. میکروبلیدینگ فقط با قرار دادن رنگدانه در پوست، ظاهر تارهای ابرو را شبیهسازی میکند.
یکی از مهمترین سؤالات کاربران این است که فیبروز ابرو چند ماه یا چند سال میماند؟
بهتر است برای آن یک عدد قطعی تعیین نکنیم. مطالعات مربوط به میکروبلیدینگ، دوام معمول نتیجه را حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه گزارش کردهاند، اما سرعت کمرنگ شدن رنگ در افراد مختلف متفاوت است.
خود مجموعه PhiBrows نیز این تکنیک را روشی معرفی میکند که اثر ظاهری آن در حدود یک سال باقی میماند؛ با این حال این عدد یک تضمین پزشکی برای همه افراد نیست.
دوام رنگ میتواند تحت تأثیر موارد مختلفی باشد:
بنابراین ممکن است نتیجه در یک نفر سریعتر کمرنگ شود و در فرد دیگری مدت بیشتری باقی بماند.
خیر؛ بهتر است فیبروز را نیمهدائمی بدانیم.
خطوط ایجادشده بهتدریج کمرنگ میشوند و ممکن است برای حفظ ظاهر ابرو نیاز به تاچآپ یا ترمیم وجود داشته باشد. منابع علمی مربوط به میکروبلیدینگ نیز به محو شدن رنگ طی ماهها و احتمال نیاز به ترمیم اشاره میکنند.
البته نیمهدائمی بودن به معنی این نیست که پیگمنت حتماً در یک تاریخ مشخص بهطور کامل ناپدید میشود. ممکن است بخشی از رنگدانه برای مدت طولانیتری در پوست باقی بماند.
ظاهر روز اول نباید معیار نتیجه نهایی باشد.
بعد از انجام میکروبلیدینگ ممکن است مقداری:
ایجاد شود. قرمزی، تورم یا احساس گرمی محدود میتواند پس از ورود رنگدانه به پوست اتفاق بیفتد، اما روند باید رو به بهبود باشد.
با ترمیم سطح پوست، رنگ نیز معمولاً ملایمتر دیده میشود. بنابراین اگر همان روز اول ابرو بسیار پررنگ است، نباید سریع درباره نتیجه نهایی قضاوت کرد.
این سؤال بسیار رایج است، اما پاسخ آن سادهتر از چیزی است که به نظر میرسد.
میکروبلیدینگ نام تکنیکی است که در آن با ابزار دستی خطوط بسیار ظریفی روی پوست ایجاد و با رنگدانه پر میشوند.
PhiBrows یا همان چیزی که در ایران اغلب فیبروز نامیده میشود یک سیستم و سبک مشخص از میکروبلیدینگ است که طراحی چهره، تقارن و الگوی خاص خطوط در آن اهمیت دارد.
پس نمیتوان گفت فیبروز و میکروبلیدینگ دو روش کاملاً مستقل هستند.
به زبان ساده:
میکروبلیدینگ = تکنیک اصلی ایجاد خطوط
فیبروز/PhiBrows = یک سبک و سیستم مشخص برای اجرای همین تکنیک
«هاشور ابرو» بیشتر به ظاهر خطوط اشاره دارد تا نام یک دستگاه یا تکنیک مشخص.
هاشور میتواند با روشهای مختلف ایجاد شود. فیبروز نیز یکی از روشهایی است که نتیجه آن معمولاً حالت هاشوری و تاربهتار دارد.
بنابراین هر فیبروز میتواند نوعی هاشور ابرو محسوب شود، اما هر هاشوری الزاماً PhiBrows نیست.
انتخاب بین این دو به نتیجهای که فرد انتظار دارد بستگی دارد.
در فیبروز بیشتر تمرکز روی خطوط جداگانه شبیه تار طبیعی ابرو است.
در میکروپیگمنتیشن معمولاً از دستگاه استفاده میشود و بسته به تکنیک میتوان ظاهر سایهای، پودری یا ترکیبی ایجاد کرد.
اگر فرد به دنبال خطوط بسیار ظریف و حالت تاربهتار باشد، ممکن است میکروبلیدینگ جذابتر باشد. اگر هدف ایجاد سایه یا تراکم رنگی بیشتر باشد، تکنیکهای دستگاهی میتوانند گزینه متفاوتی باشند.
مقایسه این دو روش زمانی معنی پیدا میکند که بدانیم عملکرد آنها کاملاً متفاوت است.
در فیبروز هیچ مویی کاشته نمیشود. نتیجه فقط با قرار گرفتن پیگمنت در پوست ایجاد میشود.
در کاشت، فولیکول واقعی مو منتقل میشود و در صورت موفقیت پیوند، موی جدید رشد میکند.
بنابراین برای کسی که تنها چند قسمت خالی دارد و میخواهد بدون پیوند مو ظاهر ابرو را اصلاح کند، نیازها با فردی که بخش بزرگی از موهای ابرو را از دست داده متفاوت است.
اگر کمپشتی ابرو جدید، شدید یا بدون علت مشخص باشد، بهتر است ابتدا علت ریزش بررسی شود و بعد درباره پوشاندن ظاهری آن تصمیم گرفته شود.
محبوبیت این روش بیشتر به ظاهر تاربهتار آن مربوط است.
مزایای ظاهری احتمالی عبارتاند از:
اما میزان طبیعی بودن نتیجه بیشتر از نام تکنیک، به کیفیت طراحی و مهارت اجراکننده وابسته است.
در کنار مزایا، چند محدودیت نیز باید در نظر گرفته شود:
فیبروز از نظر عملکرد پوستی نوعی میکروبلیدینگ و آرایش نیمهدائم است. چون در آن سد پوست شکسته میشود، نمیتوان آن را روشی کاملاً بدون ریسک دانست.
استفاده از تجهیزات غیراستریل میتواند باعث انتقال عوامل عفونی شود. علاوه بر این حتی بعضی رنگهای بستهبندیشده تاتو و آرایش دائم ممکن است آلوده به میکروارگانیسم باشند.
واکنش آلرژیک به پیگمنت ممکن است ایجاد شود. قرمزی، خارش یا التهاب طولانیمدت میتواند یکی از نشانههای آن باشد.
ایجاد خراش روی پوست میتواند در بعضی افراد باعث تشکیل بافت اسکار شود. منابع علمی بهطور مشخص اسکار را یکی از خطرات بالقوه میکروبلیدینگ معرفی کردهاند.
در موارد نادر ممکن است بدن نسبت به رنگدانه واکنش التهابی نشان دهد و برجستگی یا پلاکهای التهابی ایجاد شود. موارد واکنش گرانولوماتوز بعد از میکروبلیدینگ ابرو در گزارشهای پزشکی ثبت شدهاند.
همه عوارض پزشکی نیستند. گاهی مشکل اصلی ظاهر نتیجه است؛ برای مثال:
به همین دلیل طراحی اولیه و بررسی نمونه کار واقعی اهمیت زیادی دارد.
قرمزی و حساسیت محدود بلافاصله بعد از کار ممکن است اتفاق بیفتد. اما اگر علائم بهجای کاهش، شدیدتر شوند باید احتمال عفونت یا واکنش پوستی بررسی شود.
علائم هشدار میتوانند شامل موارد زیر باشند:
اگر در ناحیه ابرو التهاب، زخم یا عفونت فعال وجود دارد، انجام یک روش که دوباره سد پوست را آسیب میزند انتخاب مناسبی نیست تا زمانی که مشکل ارزیابی شود.
همچنین اگر سابقه موارد زیر را دارید، بهتر است قبل از انجام کار با پزشک مشورت کنید:
هیچ داروی تجویزشدهای را برای انجام فیبروز خودسرانه قطع نکنید.
کیفیت مراقبت پس از کار روی ترمیم پوست اهمیت دارد.
در منابع تخصصی میکروبلیدینگ بر پرهیز از دستکاری ابروها و رعایت دقیق مراقبتهای دوره اولیه تأکید شده است.
بهطور کلی:
دستور مراقبت دقیق میتواند با توجه به تکنیک و شرایط پوست متفاوت باشد؛ بنابراین توصیههای اختصاصی ارائهشده برای خودتان در اولویت است.
پوستههای سطحی ممکن است بخشی از روند ترمیم باشند. جدا کردن اجباری آنها میتواند به پوست در حال بهبود آسیب بزند و نتیجه رنگ را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
بهتر است اجازه دهید پوستهها طی روند طبیعی ترمیم جدا شوند و از خاراندن مداوم ناحیه خودداری کنید.
پس از ترمیم اولیه ممکن است بعضی خطوط نسبت به بخشهای دیگر کمرنگتر شوند.
در این شرایط، اجراکننده ممکن است یک جلسه تاچآپ برای اصلاح قسمتهای کمرنگ یا بهبود فرم پیشنهاد دهد. منابع علمی نیز اشاره میکنند که چون خطوط میکروبلیدینگ در طول زمان کمرنگ میشوند، ممکن است به جلسات ترمیم نیاز باشد.
تاچآپ میتواند برای:
انجام شود.
اما انجام جلسات متعدد و غیرضروری به معنی آسیب مکرر پوست است و بهتر است بدون دلیل تکرار نشود.
حذف نتیجه همیشه ساده نیست.
از آنجا که رنگدانه وارد پوست شده است، ممکن است برای پاک کردن آن نیاز به روشهای تخصصی مانند لیزر باشد. حتی با درمان لیزری نیز حذف کامل رنگ همیشه تضمینشده نیست و امکان باقی ماندن تغییر رنگ یا اسکار وجود دارد.
به همین دلیل قبل از انجام فیبروز باید روی فرم، ضخامت و رنگ ابرو با دقت تصمیم گرفت.
فقط طبیعی بودن عکسهای قبل و بعد کافی نیست.
بهتر است موارد زیر را بررسی کنید:
تجهیزات غیراستریل و جوهر آلوده هر دو میتوانند باعث عفونت شوند.
نوع پوست میتواند روی ظاهر و دوام نتیجه اثر بگذارد، اما نمیتوان فقط بر اساس «چرب بودن پوست» برای همه افراد یک حکم ثابت صادر کرد.
بهتر است بافت پوست، میزان چربی، اندازه منافذ، وضعیت موهای طبیعی و نتیجه مورد انتظار در کنار یکدیگر بررسی شوند. در برخی افراد ممکن است تکنیکهای دستگاهی یا سایهای نسبت به خطوط بسیار ظریف انتخاب مناسبتری برای نتیجه دلخواه باشند.
هدف تکنیک فیبروز ایجاد رنگ در پوست است، نه حذف فولیکول مو.
با این حال، اگر پس از انجام کار دچار التهاب شدید، عفونت، زخم یا ریزش قابل توجه ابرو شدید، بهتر است آن را صرفاً یک واکنش طبیعی تلقی نکنید و برای بررسی علت مراجعه پزشکی داشته باشید. عفونت و اسکار از عوارض شناختهشده روشهای تاتو و میکروبلیدینگ هستند.
از نظر ظاهری میتوان روی پوست بدون مو نیز خطوطی شبیه تار ابرو ایجاد کرد؛ اما در فردی که ابروهایش بدون علت مشخص ریختهاند، بهتر است ابتدا دلیل ریزش مشخص شود.
میکروبلیدینگ میتواند ظاهر مو را شبیهسازی کند، اما علت آلوپسی یا ریزش ابرو را درمان نمیکند. این روش در برخی شرایط ریزش ابرو حتی برای اصلاح ظاهری استفاده میشود، اما جایگزین تشخیص علت اصلی ریزش نیست.
خیر. رنگ معمولاً بهتدریج کمرنگ میشود. با این حال تضمینی وجود ندارد که تمام آثار پیگمنت در زمان مشخصی کاملاً از پوست ناپدید شوند.
ممکن است. رنگ خطوط میتواند با گذشت زمان کمرنگ شود و در برخی افراد تاچآپ برای حفظ نتیجه انجام میشود.
فیبروز ابرو که معمولاً به تکنیک PhiBrows اشاره دارد، در اصل یک سیستم طراحی و اجرای میکروبلیدینگ است. در این روش خطوط ظریف و رنگی در جهت موهای طبیعی ایجاد میشوند تا قسمتهای کمپشت، پرتر و مرتبتر دیده شوند. PhiBrows نیز رسماً از میکروبلیدینگ برای ایجاد این خطوط استفاده میکند.
نتیجه این روش دائمی نیست و در منابع علمی برای میکروبلیدینگ معمولاً ماندگاری حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه ذکر شده است؛ هرچند نوع پوست، تکنیک، پیگمنت و مراقبتها میتوانند این زمان را تغییر دهند.
در کنار نتیجه زیبایی، ایمنی را نیز جدی بگیرید. ایجاد خراش در پوست به معنی وجود احتمال عفونت، حساسیت، گرانولوم و اسکار است و حتی رنگ آلوده نیز میتواند باعث عفونت شود.
اگر تصمیم به انجام فیبروز دارید، طراحی متناسب با صورت، مهارت اجراکننده، استفاده از ابزار یکبارمصرف یا استریل و کیفیت رنگدانه را در اولویت قرار دهید. همچنین اگر کمپشتی ابروی شما ناگهانی یا بدون علت مشخص است، بهتر است پیش از پوشاندن ظاهری آن، دلیل ریزش ابرو بررسی شود.