آیا ویتامین E باعث ریزش مو میشود؟ رابطه مصرف این ویتامین با رشد و سلامت مو
ریزش مو یکی از مشکلاتی است که بسیاری از افراد به دنبال...
ادامه مطلب
ریزش مو دلایل زیادی دارد؛ از استرس و کمبود آهن گرفته تا مشکلات تیروئید، تغییرات هورمونی و زمینه ژنتیکی. یکی از موادی که نام...
این مطلب برای افزایش آگاهی منتشر شده و جایگزین مشاوره، معاینه یا تصمیم درمانی توسط پزشک و متخصص نیست.
ریزش مو دلایل زیادی دارد؛ از استرس و کمبود آهن گرفته تا مشکلات تیروئید، تغییرات هورمونی و زمینه ژنتیکی. یکی از موادی که نام آن در کنار ریزش مو زیاد شنیده میشود، ویتامین B12 است. این ویتامین در ساخت DNA، تشکیل طبیعی گلبولهای قرمز و عملکرد سیستم عصبی نقش دارد و کمبود شدید آن میتواند سلامت عمومی بدن را مختل کند.
با این حال، ارتباط مستقیم کمبود B12 با ریزش مو به اندازه بعضی عوامل دیگر مانند کمبود آهن روشن و قطعی نیست. در برخی افراد، کمبودهای تغذیهای از جمله B12 ممکن است در ریزش منتشر مو نقش داشته باشند، اما تشخیص فقط با مشاهده ریزش مو امکانپذیر نیست. در ادامه بررسی میکنیم ریزش مو از کمبود B12 است یا نه و چه نشانههایی احتمال کمبود را بیشتر میکنند.
ویتامین B12 یا کوبالامین یک ویتامین محلول در آب است که بدن برای چند عملکرد اساسی به آن نیاز دارد.
مهمترین نقشهای آن عبارتاند از:
کمبود B12 میتواند باعث نوعی کمخونی شود و در موارد شدیدتر، سیستم عصبی را نیز درگیر کند.
پاسخ کوتاه این است: ممکن است در برخی افراد نقش داشته باشد، اما ریزش مو علامت اختصاصی کمبود B12 نیست.
برخلاف کمبودهایی مانند بیوتین که ارتباط شناختهشدهتری با ریزش مو دارند، در منابع پزشکی معتبر، ریزش مو جزو اصلیترین علائم کلاسیک کمبود B12 محسوب نمیشود. با این حال، بعضی منابع تخصصی در بررسی ریزش منتشر مو توصیه میکنند اختلالات تغذیهای و سطح موادی مانند آهن، فولات و B12 در صورت وجود زمینه مناسب بررسی شوند.
بنابراین اگر فرد واقعاً دچار کمبود B12 باشد، اصلاح کمبود ممکن است به سلامت عمومی بدن و در برخی موارد چرخه طبیعی رشد مو کمک کند؛ اما مصرف B12 در فردی که کمبود ندارد لزوماً ریزش مو را متوقف نمیکند.
مو از بافتهایی است که سلولهای آن فعالیت و تقسیم نسبتاً سریعی دارند. B12 نیز در ساخت DNA و عملکرد طبیعی سلولی نقش دارد.
از طرف دیگر، کمبود این ویتامین میتواند باعث کمخونی و کاهش توان بدن برای حمل اکسیژن شود. در کمبودهای تغذیهای شدید یا طولانی، بدن ممکن است منابع خود را بیشتر صرف عملکردهای حیاتی کند و فرایندهایی مانند رشد مو تحت تأثیر قرار بگیرند.
با این حال، این توضیح به معنی آن نیست که هر فردی با ریزش مو حتماً کمبود B12 دارد.
یکی از انواع ریزش مو که میتواند پس از بیماری، استرس شدید یا بعضی کمبودهای تغذیهای ایجاد شود، تلوژن افلوویوم است.
در این حالت، تعداد بیشتری از موها وارد مرحله استراحت چرخه رشد میشوند و پس از مدتی شروع به ریزش میکنند.
معمولاً:
اگر کمبود تغذیهای یکی از عوامل باشد، اصلاح آن میتواند بخشی از درمان باشد.
ریزش مو بهتنهایی نشانه قابل اعتمادی برای کمبود B12 نیست.
احتمال کمبود بیشتر زمانی مطرح میشود که ریزش مو همراه با چند علامت دیگر باشد.
اگر ریزش مو همراه این علائم باشد، بررسی آزمایشگاهی منطقیتر است.
ریزش موی ارثی یا آلوپسی آندروژنتیک الگوی متفاوتی دارد.
در مردان معمولاً:
در زنان معمولاً:
در مقابل، ریزش ناشی از مشکلات تغذیهای یا تلوژن افلوویوم اغلب منتشرتر است و کاهش تراکم در کل سر دیده میشود.
البته ممکن است دو نوع ریزش همزمان وجود داشته باشند.
کمبود B12 ممکن است علاوه بر مشکلات خونی، سیستم عصبی را نیز درگیر کند.
علائم شناختهشده شامل:
هستند.
به همین دلیل، اگر ریزش مو همراه علائم عصبی باشد، بررسی کمبود B12 اهمیت بیشتری پیدا میکند.

همه افراد به یک اندازه در معرض کمبود B12 قرار ندارند.
احتمال آن در گروههای زیر بیشتر است:
B12 بهطور طبیعی بیشتر در مواد غذایی حیوانی مانند گوشت، ماهی، شیر، پنیر و تخممرغ یافت میشود.
رژیم گیاهی لزوماً باعث ریزش مو نمیشود. اما رژیم وگان بدون برنامهریزی میتواند خطر دریافت ناکافی B12 را افزایش دهد، زیرا این ویتامین بهطور طبیعی تقریباً در منابع حیوانی یافت میشود.
همچنین رژیمهای بسیار محدود ممکن است به کمبود همزمان مواد دیگری منجر شوند که ارتباط واضحتری با ریزش مو دارند، مانند:
بنابراین در فردی با رژیم محدود و ریزش مو، بهتر است کل وضعیت تغذیهای بررسی شود، نه فقط B12.
در عمل، کمبود آهن یکی از عوامل تغذیهای شناختهشدهتر در ریزش منتشر مو است.
به همین دلیل پزشک ممکن است در بررسی ریزش منتشر مو علاوه بر B12، آزمایشهایی مانند:
را بر اساس شرایط فرد درخواست کند.
بیشتر بخوانید: کمبود آهن و ریزش مو: رازهای بازگشت موهای پرپشت و سالم
فقط در صورتی انتظار فایده واقعی وجود دارد که کمبود B12 وجود داشته باشد یا پزشک دلیل مشخصی برای مصرف مکمل تشخیص دهد.
اگر سطح B12 طبیعی باشد، مصرف بیشتر این ویتامین لزوماً ریزش مو را درمان نمیکند.
ریزش مو ممکن است ناشی از:
باشد.
آمپول B12 بهطور خودکار «قویتر برای مو» محسوب نمیشود.
نوع درمان کمبود B12 به علت آن بستگی دارد.
اگر کمبود به دلیل دریافت ناکافی غذایی باشد، قرص ممکن است کافی باشد. اما در برخی اختلالات جذب یا کمخونی پرنیشیوز، پزشک ممکن است تزریق B12 را توصیه کند.
بنابراین انتخاب آمپول یا قرص برای ریزش مو باید بر اساس علت کمبود باشد، نه شدت ریزش.
بهترین منابع طبیعی B12 عمدتاً غذاهای حیوانی هستند:
برای افراد وگان، غذاهای غنیشده و مکمل B12 اهمیت بیشتری دارند.
در صورت مشاهده موارد زیر بهتر است ریزش مو بررسی شود:
ریزش شدید یا ایجاد نواحی طاس میتواند دلایل متفاوتی داشته باشد و بهتر است توسط متخصص پوست ارزیابی شود.
بیشتر بخوانید: ویتامینهای مربوط به ریزش مو؛ بهترین مکملها و منابع طبیعی
پاسخ به سؤال «ریزش مو از کمبود B12 است یا نه؟» این است که کمبود B12 میتواند در بعضی افراد یکی از عوامل زمینهای باشد، اما ریزش مو بهتنهایی نشانه قابل اعتمادی برای تشخیص این کمبود نیست.
B12 برای ساخت DNA، تولید طبیعی گلبولهای قرمز و سلامت سیستم عصبی ضروری است. اگر سطح آن بهطور قابل توجهی پایین باشد، بدن میتواند علائمی مانند خستگی، ضعف، رنگپریدگی، گزگز و بیحسی نشان دهد و در برخی شرایط، کمبودهای تغذیهای ممکن است با ریزش منتشر مو همراه باشند.
اگر ریزش مو با خستگی شدید، رنگپریدگی، گزگز دست و پا، ضعف یا رژیم غذایی محدود همراه است، بررسی B12 میتواند مفید باشد. اما بهتر است همزمان عواملی مانند آهن، تیروئید، استرس، ژنتیک و مشکلات هورمونی نیز در نظر گرفته شوند.
در نهایت، مصرف قرص یا آمپول B12 بدون تشخیص کمبود، درمان تضمینشدهای برای ریزش مو نیست. مهمترین قدم، پیدا کردن علت اصلی ریزش و درمان همان عامل است.